DIE PROFEET: FILOSOFIESE DIGKUNS IN AFRIKAANS

"Die Profeet" van Kahlil Gibran is ’n klassieke werk van filosofiese poësie wat wêreldwyd lesers geïnspireer het met sy eenvoudige maar diepgaande wysheid. In hierdie werk spreek Almustafa oor universele temas soos liefde, werk, vryheid, tyd en gemeenskap

Kahlil Gibran was ’n Libanees-Amerikaanse digter, kunstenaar en denker wat in 1883 in Libanon gebore is en later na Boston geëmigreer het. Hy het in beide Arabies en Engels geskryf, en "Die Profeet" (1923) het internasionale erkenning verwerf en is een van die mees vertaalde literêre werke ter wêreld.

Hierdie werk bied tydlose refleksies oor die menslike ervaring en bly ’n invloedryke teks in filosofiese en literêre kringe. Die boodskappe is toeganklik, universeel en geskik vir lesers wat belangstel in wysheid, spiritualiteit en poëtiese denke.

"Almustafa, die uitverkorene en geliefde, wat ’n dageraad was vir sy eie dag, het twaalf jaar lank in die stad Orphalese gewag op sy skip wat sou terugkeer om hom na die eiland van sy geboorte te dra. 

En in die twaalfde jaar, op die sewende dag van Ielool, die maand van oes, het hy die heuwel buite die stadsmure bestyg en seewaarts gekyk; en hy het die skip uit die mis sien aan kom. 

Toe word die poorte van sy hart oopgegooi, en sy vreugde het ver oor die see gevlieg. En hy het sy oë toegemaak en in die stilte van sy siel gebid. 

Maar toe hy van die heuwel afdaal, het ’n hartseer hom oorval, en hy het in sy hart gedink: 

Hoe kan ek in vrede gaan sonder verdriet? Nee, ek kan nie hierdie stad verlaat sonder ’n wond in my gees nie. 

Lank was die dae van pyn wat ek binne sy mure deurgebring het, en lank was die nagte van eensaamheid; en wie kan sonder spyt van sy pyn en sy eensaamheid weggaan? 

Te veel brokke van my gees het ek in hierdie strate gestrooi, en te veel is die kinders van my verlange wat kaal tussen hierdie heuwels rondloop, en ek kan hulle nie verlaat sonder ’n las en ’n pyn nie. 

Dit is nie ’n kleed wat ek vandag afwerp nie, maar ’n vel wat ek met my eie hande afskeur. 

Dit is ook nie ’n gedagte wat ek agterlaat nie, maar ’n hart wat soet gemaak is deur honger en dors."