Over de psychologische diagnose van strafbare feiten

Wanneer een kritisch woord een uitzonderlijke vertraging, een ontwijkend antwoord of duidelijke spanning veroorzaakt, kan dat volgens Jung wijzen op een complicated dat met de gebeurtenis samenhangt. Zo'n reactie vormt nooit op zichzelf een bewijs van schuld. Angst, een onschuldige persoonlijke associatie of de druk van het verhoor kunnen hetzelfde effect hebben. De methode vereist daarom zorgvuldig gekozen prikkelwoorden, controlereeksen en een terughoudende beoordeling van het volledige reactiepatroon.

De historische betekenis van de tekst ligt in de poging om verborgen herinnering en emotionele betrokkenheid experimenteel te onderzoeken. Jung verlegt de aandacht van het bewuste verhaal naar reacties die de onderzochte persoon niet volledig beheerst. Daarmee loopt hij vooruit op latere psychofysiologische en cognitieve methoden in de forensische setting, terwijl hij tegelijk erkent dat hun bewijskracht beperkt blijft.

Deze Nederlandse vertaling is gebaseerd op de Duitse tekst. Het nawoord behandelt de geschiedenis van de feitenkennisdiagnostiek, de psychologie van getuigenverklaringen en het juridische gebruik van associatieproeven. Een chronologie, een begrippenregister en methodologische toelichtingen plaatsen het essay binnen het onderzoek van het Burghölzli en de ontwikkeling van Jungs complextheorie.