Publius Vergilius Maro, poeta Mantuanus, anno LXXI a.C.n. natus et anno XX a.C.n. mortuus, inter clarissimos litterarum Latinorum auctores numeratur, cuius vita cum aetate Augusti arcte coniungitur. Ex modesta origine ad cultum urbanum et ad amicitiam potentium virorum ascendit, ac per studium assiduum et ingenium exquisitum summam gloriam consecutus est. In carminibus pastoralibus, didacticis, atque epicis artem poeticam ad summum perduxit, ita ut Romanam linguam novis luminibus ornaret et ad dignitatem Graecorum exemplorum aequaret. Praecipua eius opera de natura, de labore agrorum, de pietate, de fato, de imperio, de pietate erga parentes et patriam tractant; maxime autem in carmine epico Romanam originem et missionem populi sui magna gravitate et misericordia expressit. Eius versus aequilibrio, musica, et gravitate animi etiam nunc leguntur, quia de spe, de amissione, de officio, et de pretio pacis loquuntur, quae res omnibus temporibus communes sunt. Vergilius ideo magni momenti est quod non solum poetam Romanum, sed etiam interpretem humanitatis esse demonstrat, cuius vox adhuc lectores movet et docet. Maxime autem delectabit eos qui carmina alta, sermonem nitidum, et meditationem de fato atque patria diligunt.