Dağdaki Büyük Korku Fransız İsviçresi'nin Valais yöresindeki köylülerin yaşamlarını dile getirir. Ramuz gerçekçi/dogacı yazarlara özgü bir tutumla Valais yöresinde aylarca kalmış, yaşanan öyküleri yöre insanının ağzından dinlemiş, bu insanların gelenek ve göreneklerini öğrenmiş, öğrendiklerini romanında yansıtmıştır.
İsviçreli yazar Charles-Ferdinand RAMUZ 24 Eylül 1878'de Lozan'da doğdu. 1901'de Klasik Edebiyatlar dalında yüksek öğrenimini tamamladı ve Aubonne Kollejinde öğretmenliğe başladı. 1902-1903 yıllarını Paris'te geçirdi. 1904-1905'te Almanya'da eğitimcilik yaptı. Hemen ardından yeniden Paris'e döndü. 1915 yılına kadar kaldığı Fransa'da çeşitli yöreleri gezerek bu ülkeyi tanımaya çalıştı.
1915'te Igor Strawinsky ile tanıştı ve onun müziğini yaptığı senfonik şiire Askerin Öyküsü adlı metni yazdı. 1915-1916 yıllarında Lozan Konservatuarında dizi konferanslar verdi. 1918'de Askerin Öyküsü sahnelendi. 1930'da av kulübesi anlamına gelen "La Muette" adını verdiği Pully'deki evine yerleşti. 1936'da İsviçre Schiller vakfı büyük ödülünü kazandı. 1938'te "Her Yer Gibi bir Taşra" başlıklı konferansını verdi.
1940 yılında Günce'sinde ağırlıklı bir yeri olan ve "Monsieur Paul" diye çağırdığı torunu dünyaya geldi.
23 Mayıs 1947'de Pully'de öldü.
Ramuz, toplumların özünü oluşturan, ama yavaş yavaş toplumun dışına itilen köylülerin yaşamlarını, içinde yaşadıkları topraklarla birlikte yapıtlarına yansıtmıştır. "Ben ilkel güçlerin insanını aramaktayım" diyen Ramuz'nün amacı, bu insanı evrensel boyuta taşımaktadır. Topraktan gelen bu kararlı, dik kafalı, direşken insanların doğa içindeki kaygılarını, korkularını, yaşam savaşımlarını dile getiren yazar, sanat yaşamında, Valéry, Gide, Claudel, Cocteau, Strawinsky ve Cézanne gibi sanatçıların yakın dostluğunu kazanmıştır.