About this ebook
“Bir kez daha söylüyorum: Konstantinopolis er ya da geç bizim olacaktır.”
Dostoyevski, 1877–78 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında kaleme aldığı yazılarda İstanbul’u yalnızca bir şehir olarak değil, Tanrı’nın tarihsel planının merkezinde duran metafizik bir kavşak olarak gördü. Ona göre Konstantinopolis, Ortodoksluğun yeniden doğuşu ve Rusya’nın ilahi misyonunun tamamlanacağı yerdi.
Bu kitap, “Bir Yazarın Günlüğü”nden seçilmiş metinlerle Dostoyevski’nin Doğu’ya, dine ve insana bakışını bir araya getiriyor. Yazarın “Konstantinopolis Bizim Olmalıdır” ve “Yahudi Meselesi” yazılarını, “Avrupa’da Hıristiyanlık ve Bizim Mesihimiz”, “Savaş, Barış ve Halkın İnancı” vd metinlerle birlikte okuyoruz.
“İSTANBUL”, hem bir imparatorluk vizyonunun ideolojik belgesi, hem de insanlık kardeşliği umudunun kırık aynası. Bir şehri fethetmek değil, bir ruhu anlamak isteyenler için…
About the author
Fyodor Mihayloviç Dostoyevski (1821-1881): Rus ve dünya edebiyatının en büyük yazarlarından biridir. İlk romanı İnsancıklar 1846’da yayımlandı. Ünlü eleştirmen V. Byelinski bu eser üzerine Dostoyevski’den geleceğin büyük yazarı olarak söz etti. Ancak daha sonra yayımlanan Bay Proharçin (1846), Ev Sahibesi (1847), Beyaz Geceler (1848) ve Netoçka Nezvanova (1849) gibi çağımızda klasik mertebesine erişmiş eserleri o dönemde fazla ilgi görmedi. Yazar 1849’da I. Nikolay’ın baskıcı rejimine muhalif Petraşevski grubunun üyesi olduğu gerekçesiyle tutuklandı. Kurşuna dizilmek üzereyken cezası sürgün ve zorunlu askerliğe çevrildi.
1857 yılında resmî hakları iade edildi ve kitap yayımlama izni verildi. 1861-1862 yıllarında yayımlanan Ölüler Evinden Anılar eseriyle eski ününe tekrar kavuştu.
Sürgün sonrası dünya görüşünde köklü değişiklikler yaşayan, Slavofiller’e yakınlık duyan Dostoyevski, kardeşiyle birlikte yayımladığı Vremya ve Epoha dergilerinde de bu görüşün propagandasını yaptı. Dönemin devrimci demokrat dergisi Sovremennik ve daha radikal görüşleri savunanların toplandığı Russkoye Slovo çevresiyle sıklıkla polemiklere girdi.
Dostoyevski geçim sıkıntısı yüzünden 1866’da aynı anda iki roman üzerinde çalışmak zorunda kaldı: Pek çok kez yazarın “her şeyini” kaybetmesine neden olan kumar bağımlılığını ele aldığı Kumarbaz ve “bir suçun psikolojik tasviri” dediği, yazarına ölümsüz bir ün sağlayacak Suç ve Ceza.
Kumarbaz’ı dikte ettirmek için tuttuğu stenograf Anna Grigoryevna Snitkina ile 1867 yılında evlendi ve çift 1871 yılına kadar Rusya dışında yaşadı. 1868 yılında Cenova ve Floransa’da kaleme aldığı Budala eseri yayımlandı. Budala için şu sözleri söylüyordu yazar: “Romanın ana fikri olumlu, güzel bir insanı tasvir etmek. Oysa zamanımızda bundan daha zor bir şey yok dünyada.”
1871’de ülkesine döndü. Dresden’de yazmaya başladığı ve 1872’de yayımlanan Ecinniler romanı sayesinde ünü iyice artmıştı. Son büyük romanları Delikanlı (1875) ve yazarın felsefi, dini fikirleriyle dünya görüşünün belki de en yüksek sanatsal değerine ulaştığı Karamazov Kardeşler’dir (1879-1880).
Dostoyevski 1881’de hayata veda etti.
