Recóllese nesta compilación a obra xornalística publicada por Luísa Villalta nas súas columnas do semanario A Nosa Terra entre o 4 de xaneiro de 2002 e o 4 marzo de 2004, tan só dous días antes do seu falecemento.
Son escritos de variada temática, mais en todos eles están presentes as liñas de forza que percorren a súa obra, dende o compromiso coa lingua e a cultura galegas, a militancia cidadá, a denuncia social e a loita contra a indulxencia e a conivencia co poder establecido.
Di Luísa Villalta que, entre outras moitas cousas, os libros serven para levar as contas pendentes, para poñer ao ar as feridas. E así o seguen a facer hoxe estas “colunas” súas, malia os vinte anos que transcorreron. Palabra de Luísa.
(A Coruña, 1957-2004), alén de extraordinaria poeta, foi unha destacada narradora, dramaturga, ensaísta, tradutora, filóloga e violinista.
Viron a luz os seus poemarios
Música reservada
(1991),
Ruído
(1995),
Rota ao interior do oll
o (1995) e En concreto (2004), que se recollen en Pensar é escuro. Poesía reunida
(1991-2004) (Galaxia, 2023), que a converteron nunha das voces máis importantes da literatura galega dos nosos tempos, así como
Papagaio
(2006), con fotografías de Maribel Longueira.
No campo dramático, salientan:
Concerto para un home só
(1989),
O representante
(1990), O paseo das esfinxes (1991), As certezas de Ofelia (1999) e Os doces anos da guerra (2011). Como narradora publicou Silencio, ensaiamos (1991), Teoría de xogos
(1997) e As chaves do tempo (2001). En canto ao ensaio, deu ao prelo O don Hamlet de Cunqueiro: unha ecuación teatral
(1992), Libro das colunas (2005), reeditado por Galaxia en 2024, con limiar de Xosé Enrique Acuña; e O outro lado da música, a poesía
(1999), reeditado por Editorial Galaxia en 2020.
En Editorial Galaxia publicamos a súa
Narrativa reunida (Galaxia, 2024); e En concreto (2024), unha edición especial con limiar de Estíbaliz Espinosa e fotografía de Xurxo Lobato.
En 2024 é a homenaxeada no Día das Letras Galegas.