AKHILLEUS: Öfkenin ve Kaderin Savaşçısı

Yıllar boyunca dökülen kanı, yakılan şehirlerin dumanını ve söylenen kahramanlık şarkılarını denize doğru taşıdı.

Dalgalar Phthia kıyılarına ulaştığında Peleus gökyüzüne baktı.

Belki rüzgârın içinde oğlunun sesini duydu.

Belki yalnızca inanmak istedi.

Fakat uzaklardan bir lir ezgisi geliyormuş gibi oldu.

Sessiz, tanıdık ve hüzünlü…

İki genç, Pelion Dağı’nın yıldızları altında yan yana oturuyordu.

Artık savaş yoktu.

Öfke yoktu.

Kehanet yoktu.

Yalnızca dostluklarının hiç bitmeyen şarkısı vardı.