Het Staatsliedenkwartier is de gewelddadigste buurt van het land. De statige herenhuizen aan de Johan van Oldenbarnevelt Laan steken schril af tegenover de bouwvallige portiekwoningen van de Thorbecke Straat, het Wouter Bos Pad en de Dries van Agt Gracht. Arbeiders wonen pal naast een vuilverbrandingscentrale, waar slachtoffers verdwijnen zonder een spoor na te laten. In de stromende kogelregen trachten uitkeringstrekkers het hoofd boven water te houden, vechten kleine ondernemers voor hun bestaan, en betaalt misdaad beter dan werk.
Het eerste verhaal, de novelle «Bar Slecht», zet direct de toon. Daarna volgt een uitgelezen collectie korte verhalen die zich zowel in als ver buiten het Staatsliedenkwartier afspelen.
Sommige critici vragen zich af of Ronaldo Siète werkelijk betere plots schrijft dan David Baldaccion, die al meer dan 100 miljoen thrillers heeft verkocht. Die critici moeten dan maar gewoon deze verhalenbundel lezen, die aan alle twijfel, en alle twijfelende critici, radicaal een einde maakt.
Recensies:
“Mort & Doodslach stilt de onverzadigbare honger van het publiek naar zoveel mogelijk geweld, in boeken en films, maar ook op het journaal. Het leesvoer wordt opgediend met gezonde satire, verse ironie, fijne fantasie, en een vrolijke glimlach.”
"Voor schrijvers van dit soort boeken zou de doodstraf weer ingevoerd moeten worden."
"Vijf sterren [in de voorruit van mijn Mercedes, omdat ik een slechte kritiek had geschreven]."
"Ik heb me dood gelachen en zal postuum de auteur aanklagen voor mort met voorbedachten rade."
Ronaldo vindt zichzelf «de grappigste schrijver in de Nederlandse literaire geschiedenis». De rest van het land lacht daarom, waarmee ze de stelling automatisch bevestigen. Na een langdurige traumatische ervaring in zijn jeugd (de zes jaar van de 1e klas van de lagere school waarin hij het alfabet moest leren) ontsnapte hij aan de werkelijkheid en stortte hij zich in de wereld van fictie. Hij studeerde flauwe grappen in Orcsford (Engeland), zwarte humor in het Schwarzwald (Duitsland) en schuine moppen in Club Oh, La, Lá (Place Picardillas 69, Parijs, Frankrijk). Hij is afgestudeerd in Tonterías en gediplomeerd in Cachondeo aan de Universiteit van Málaga (Spanje). Zijn romans en gedichten zijn geïnspireerd door zijn filosofie: lach elke dag, want niemand geeft literaire prijzen aan schrijvers die hun lezers huilbuien bezorgen (anders had hij dit boek wel op uienvellen geschreven). Hij woont overal en werkt nergens, want grappen bedenken terwijl je in het zwembad ligt, met een drankje in de ene hand en een hapje in de andere, «That ain't workin', that's the way you do it».