Wat zeggen de mensen echt?: Drie namen, niet iedereen

In het Spaans heeft het zelfs een naam, el qué dirán. De mensen. Iedereen. Het hele dorp, de hele familie, de hele groepsapp. Met een angst van die omvang kun je niet in discussie, want er is niemand in het bijzonder om mee in discussie te gaan.

Dit boek maakt hem kleiner met één idee. Je bent niet bang voor wat de mensen zeggen. Je bent bang voor wat twee of drie bepaalde mensen zouden kunnen zeggen, en tot nu toe heb je het alleen gehoord van de versie van hen die in je hoofd woont. Drie namen, niet iedereen.

Eén oefening per hoofdstuk, elk in één keer af te ronden. Geen enkele vraagt je iets te verzinnen; elke oefening verzamelt iets echts: iemands werkelijke woorden, een telling, een eerste antwoord. Alles komt op één vel.

In het boek:

Elke bevinding noemt de onderzoekers en wie ze onderzochten. Waar het onderzoek mager is, zegt het boek dat.

Diego Segura is industrieel ingenieur en heeft zijn carrière besteed aan uitzoeken hoe systemen falen en hoe je ze repareert. Hij heeft een MBA en een master in Digitale Technologie van Boston University, en werkte samen met Stanford, Harvard, MIT en Boston University. Hij heeft het grootste deel van zijn werkende leven bedrijven opgebouwd, en de reeks waar dit boek bij hoort, verschijnt in negentien talen. Hij groeide ook op in Zapopan, waar de mensen el qué dirán behandelen als een feit van het dagelijks leven, en hij was de student wiens hand omlaag bleef vanwege twee medestudenten, en de zoon wiens ouders zeiden dat hij jaren werk verspeelde. Die verhalen staan in het boek.

Het boek heeft één doel: binnen negentig dagen nadat je het uit hebt, heeft één vreemde je voor iets betaald. Niet je moeder, niet je beste vriend of vriendin. Iemand die je nooit hebt ontmoet, die naar je aanbod keek en vond dat het geld waard was.

Het laat de angst niet verdwijnen, en het belooft dat ook niet. Het maakt jouw versie ervan concreet: concrete mensen, concrete woorden, concrete gevolgen, die je allemaal kunt nagaan.