RUZNAME: 1. KITAP

Derler ki; vakti zamanında, 1240 yılında Moğollar büyük bir güçle doğu illerinden başlayarak Anadolu’ya saldırmış. Bu acımasız savaşta çok insan katledilmiş, aileleri yok olmuş, dağılmış, çocuklar ve kadınlar savaş ganimeti olarak esir alınmış ve cephe gerisine gönderilmiş. Bunlardan biri de Kemalüddin’miş...

O sırada henüz altı yaşında olan Kemalüddin Meraga’ya gönderilmişti. Burada ganimet payı olarak bir Moğol komutanın çadırına verilmiş. Özbek asıllı bir hatunun ilgisi sayesinde öz çocuklarıyla birlikte tahsil ve terbiye görmüş. Bu onun maceralı yaşamının sade ve onun hatırlayabildiği başlangıcıymış.

Kemalüddin çok şey görmüş, çok şey yaşamış, Kemalüddin ünlü müderrislerden ders almış. Kâtip olarak yeni kurulan İlhanlı devletinin maliyesinde çalışmış.

Haşhaşilerin iki yüzü aşkın kalesinin ve meşhur Alamut kalesinin yıkılmalarına ve Haşhaşilerin bitirilmesine şahit olmuş.

Hülagu Han Bağdat’ı zapt ederken ordu kâtipleri arasındaymış, izlemiş, dinlemiş, öğrenmiş.

Bağdat’ın tekrar imarında ünlü Vali Alaaddin Cüveynî’nin ekibinde ona da yer vermişler.

Selçuklu devleti Moğollara akıllara durgunluk veren vergiler öderken Kemalüddin iyice yetişmiş, olgunlaşmış. Alınacak vergileri tahsil etmek için Anadolu’ya gönderilen bürokratların arasında Kemalüddin’de varmış...